Domy piętrowe – domy na małą działkę

W chwili obecnej najbardziej popularne są domy z zabudowanym poddaszem. Domy piętrowe wyszły nieco z łask. Szkoda, bowiem dom piętrowy najlepiej nadaje się na budowę na małą działkę. Ponadto dom piętrowy o ile posiada prostą konstrukcję może być bardzo energooszczędny. Dom piętrowy najlepiej komponuje się z wielkomiejską zabudową. Rzeczywiście przy niewielkich działkach jakie mają do dyspozycji mieszkańcy miast domy piętrowe sprawdzają się najlepiej. Domy piętrowe wcale też nie muszą być nudne. Nowoczesne materiały wykończeniowe stosowane na elewacji sprawią, że dom piętrowy może wyglądać naprawdę bardzo ciekawie. Interesujące jest szczególnie połączenie dużych płyt elewacyjnych, kamienia, drewna a nawet szkła. Dom piętrowy łatwo jest również rozbudować. Nudną bryłę domu piętrowego można też złamać za pomocą odpowiedniego dachu. Dach w domu piętrowym wcale nie musi być prosty. Coraz częściej stosuje się dachy dwuspadowe czy czterospadowe. Budowę domu piętrowego z wielu względów warto więc przemyśleć.

Jak dobrać styropian na ocieplenie

Styropian jest powszechnym i uniwersalnym materiałem, za pomocą którego można ocieplić dom. Posiada on jednak również właściwości izolacji akustycznej. Nie tylko ogranicza ucieczkę ciepła z domu. Ogranicza również poziom hałasu dobiegającego z zewnątrz budynku do środka. Stosowany jest nie tylko do izolacji ścian czy fundamentów. Stosuje się go również do wyciszenia stropów. Styropian spełnia swoją dodatkową rolę również w lecie. Położony na zewnętrznej ścianie budynku zapobiega nadmiernemu nagrzaniu ścian. Dzięki czemu w domach ocieplonych styropianem panuje bardzo przyjazny mikroklimat. Grubość ocieplenia styropianem należy dobrać odpowiednio do zapotrzebowanie na energię danego budynku. Przy odpowiednich wyliczeniach jest to jak najbardziej możliwe. Pomocne mogą okazać się informacje zawarte na etykiecie styropianu. Powinny być na niej zamieszczone wszystkie parametry jakie posiada dany materiał. Jeśli mamy wątpliwości przy zakupie nie obawiajmy się zapytać sprzedawcy. Możemy też poprosić o pomoc fachowca i to z nim pojechać po zakupy.

Budowa domu z drewna klejonego

Postęp technologiczny w dziedzinie budownictwa może przyprawiać o prawdziwy zawrót głowy. W budowie domów jednorodzinnych stosuje się materiały o, których 10 lat jeszcze nikt nie myślał. Jednym z takich wyjątkowych produktów jest drewno klejone. Na polski rynek materiał ten wkroczył stosunkowo niedawno. Charakteryzuje się bardzo wysoką wytrzymałością. Jest ponadto lekkie i sztywne. Co najważniejsze doskonale zabezpiecza dom przed ucieczką ciepła. W tej dziedzinie spisuje się nie gorzej niż ściany murowane o tej samej grubości. Doskonale też radzi sobie w warunkach podwyższonej wilgotności. Jak była mowa drewno klejone jest bardzo lekkie, dzięki czemu konstrukcja całego domu budowanego za jego pomocą jest lekka. To pozwala na budowę zdecydowanie lżejszych fundamentów. Jest to doskonały materiał za pomocą, którego można stworzyć dom energooszczędny. Spokojnie przy budowie fundamentów można zastosować zwykła płytę fundamentową. Wszystko to sprawia, że drewno klejone jest ciekawym sposobem na szybką budowę energooszczędnego domu.

Jak wykończyć elewację?

Nie trzeba chyba nikomu mówić, że wygląd zewnętrzny domów w głównej mierze zależy od materiałów elewacyjnych. Przy dzisiejszym ogromnym wyborze materiałów elewacyjnych można stworzyć niebanalną i oryginalną elewację. Najczęściej stosowaną metodą na wykończenie elewacji są tynki elewacyjne. O wiele bardziej efektowniej będą się jednak prezentować płyty kompozytowe. Sprawdzają się one szczególnie gdy mowa o domach nowoczesnych. Podkreślają ich modernistyczną, prostą bryłę. Co najważniejsze elewacja wykonana z tego rodzaju materiałów jest odporna na działanie czynników zewnętrznych, wysoka temperaturę czy opady atmosferyczne. Ciekawym sposobem na elewacje jest też łączenie dwóch materiałów na przykład kamienia i drewna, a nawet metalu i szkła. Za sprawą nowoczesnych materiałów elewacyjnych budynkowi można nadać zupełnie dowolny charakter. Jeśli jesteśmy zwolennikami klasyki możemy zdecydować się na cegłę klinkierową. Jeśli zaś podoba nam się drogi kamień możemy wybrać płytki imitujące naturalny kamień.

Budowa dachu z blachodachówki

W dziedzinie budownictwa jednorodzinnego zachodzi bardzo dużo zmian. Między innymi gdy mowa o materiałach stosowanych do budowy dachu. Przez szereg lat najpopularniejszym materiałem stosowanym do budowy dachu były dachówki cementowe oraz ceramiczne. Obecnie na topie są blachodawchówki. Są estetyczne i co najważniejsze wytrzymałe, a jakość w relacji do ceny utrzymuje się na zadowalającym poziomie. Klienci mają ponadto spory wybór. Blachodachówki mogą nabyć w niemal każdym kolorze oraz wzorze, który jest im potrzebny. Przy wyborze blachodachówki nie można jednak kierować się tylko i wyłącznie ceną. Ważna jest również jakość materiału oraz jego wytrzymałość. Jakość dachu w dużej mierze zależy również od wykonawcy. Oszczędności nie można więc szukać ani na etapie kupna blachodachówki ani na etapie wyboru wykonawcy. Dobry wykonawca powinien stworzyć pokrycie dachowe o jak najlepszej jakości, odporne na działanie czynników zewnętrznych. Zresztą przy każdym etapie budowy domu na kupnie materiałów nie można absolutnie oszczędzać.

Domy z prefabrykatów betonowych

W sektorze budownictwa jednorodzinnego bezustannie pojawiają się zupełnie nowe materiały, za sprawą których budować można szybciej i lepiej. Jedną z nowości dość mało znaną w naszym kraju są prefabrykaty betonowe. Ich stosowanie pozwala zdecydowanie przyspieszyć budowę domu jednorodzinnego. W przeciwieństwie do tradycyjnych domów murowanych, prefabrykaty betonowe nie wymagają solidnych fundamentów. Spokojnie można zastosować płytę fundamentową. Ściany z tego materiału nie tylko ważą mniej, ale zajmują też zdecydowanie mniej miejsca niż tradycyjne ściany murowane. Można zaoszczędzić we wnętrzu nawet 10 cm. O wiele łatwiej również wykończyć wnętrze zbudowane z prefabrykatów betonowych. Ich powierzchnia jest o wiele bardziej równa, nie trzeba wydawać zbyt dużo pieniędzy na tynki. Wszystko to sprawia, że domy jednorodzinne budowane za pomocą prefabrykatów betonowych powstają szybciej, są łatwiejsze w wykończeniu i co najważniejsze solidne. Pod względem wytrzymałości w niczym nie ustępują tradycyjnym domom murowanym.

Nietypowe projekty architektoniczne – hotele lodowe

W krajach skandynawskich, z nadejściem pory zimowej, zaczyna się sezon na hotele. Hotele o tyle nietypowe, bo całkowicie wybudowane z brył lodowych. Co roku, hotele projektowane są przez innych architektów, a wnętrza przez architektów wnętrz z różnych krajów świata. Polscy dekoratorzy także brali udział w tym projekcie. Prace nad lodowym hotelem rozpoczynają się od przygotowania odpowiedniej wielkości brył lodowych z krystalicznie czystej wody. Na specjalnych rusztowaniach bloki lodowe są układane jak klocki, po ich spojeniu rusztowanie się usuwa i już konstrukcja budynku jest gotowa. Wyposażenie pokoi także w całości jest lodowe. Łóżka, siedziska, półki, ozdoby, lodowe lampy, wszystko w dyskretnym oświetleniu i poświacie docierającej do wnętrza, jest magiczne i tajemnicze. W lodowym barze możemy wypić drinka w szklaneczce z cienkiego lodu lub kieliszka. Niestety, jedzenia tu nie zamówimy. Potraw z lodowego grilla tu się nie serwuje. Mimo oczywistej, panującej w hotelu lodowatej temperatury, nikt z gości nie narzeka. Rezerwacji trzeba dokonywać z wyprzedzeniem.

Skąd wziąć pieniądze na mieszkanie

Każdy młody człowiek marzy o tym, aby wyprowadzić się z domu rodziców i zamieszkać na swoim. W końcu w wieku dwudziestu kilku lat trudno jest się dogadywać z rodzicami, kiedy jest się od nich zależnym. Młodzi marzą więc o własnych czterech kątach. Niestety, wynajem mieszkania to horrendalny wydatek każdego miesiąca, dlatego też panuje przekonanie, że lepiej jest pieniądze zamiast na czynsz wydawać na spłatę kredytu mieszkaniowego. Takie myślenie jest bardzo prawidłowe, niestety rzeczywistość ostro je temperuje. Aby uzyskać kredyt mieszkaniowy, potrzeba spełnić szereg warunków stawianych przez banki. Przede wszystkim potrzebna jest umowa o pracę na czas nieokreślony, na której widnieje wysokie wynagrodzenie. W naszym kraju niestety taka sytuacja to wciąż rzadkość, dlatego młodzi szukają pomocy u najbliższych. Często jest tak, że to rodzice biorą kredyt i kupują dziecku mieszkanie. Tutaj możemy mówić o szczęściu, jakie mają młodzi. Innym pozostaje liczyć na spadek po bogatej ciotce z Ameryki…

Domy z drewna – zalety i wady

W naszym kraju stosunkowo niewielu ludzi przekonuje się do budowy domów jednorodzinnych drewnianych, tego typu budownictwo stanowi jedynie drobny procent wszystkich budowanych domów. Jednak drewniane budownictwo jednorodzinne posiada liczne zalety, spośród których możemy wymienić na pewno cenę – może ona być nawet o jedna trzecia niższa od ceny domu tradycyjnego o podobnym standardzie. Budynki z drewna odznaczają się obecnie czasem nawet lepszymi parametrami niż te murowane, jeżeli chodzi o wyciszenie hałasu jak też izolacji termicznej. Bezsprzeczną przewagę takie domy posiadają, jeśli weźmiemy pod uwagę czas ich realizacji. Jednak są i pewne minusy budownictwa drewnianego – takie budynki wymagają na pewno częstszych i bardziej kosztownych renowacji niż te murowane, odnośnie warunków przeciwpożarowych też jak na razie górują domy budowane tradycyjna metodą – chociaż już coraz więcej technologii budowy domów z drewna posiada atesty przeciwpożarowe najwyższej jakości. Obecnie, co roku w naszym kraju powstaje około 2 tysiące jednorodzinnych domów w technologii drewna.

Zmiana mieszkania na nowe

Niekiedy zdarza się w życiu konieczność zmiany naszego mieszkania na inne. Dużo ludzi lubi swoje lokum, ale pojawiają się niestety sytuacje, gdy musimy z nich rezygnować z rożnych powodów. Może to być spowodowane na przykład powiększeniem rodziny, a kiedy indziej tym, że mamy dosyć hałaśliwych sąsiadów, którzy nam przeszkadzają. Wtedy musimy sprzedać swoje mieszkanie, lub go wynająć. W tym drugim przypadku korzyści pojawią się w przyszłości, ponieważ zabezpieczamy finansowo swoje dzieci oraz pozostawiamy sobie samym nieruchomość. Nie każdego jednak stać na wynajem własnego mieszkania i kupno innego. Istnieją także inne powody wymiany mieszkania. W dzisiejszych czasach często budowane, są duże sklepy właśnie na osiedlach mieszkaniowych. Pojawienie się takich nieruchomości zniechęca wielu ludzi, dlatego decydują się na przeprowadzkę. W takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem, jest poszukanie jak najlepszej okazji i kupno innego mieszkania lub domu. Jeżeli, nie mamy wystarczająco pieniędzy możemy także wziąć kredyt.

W KRAJU FARAONÓW

Dziś na ogół uważa się, że cywilizacja Egiptu ukształtowała się o kilka stuleci później niż cywilizacja Mezopotamii. Tak czy ina­czej, obydwie były — według dzisiejszego stanu badań — naj­starszymi wysoko rozwiniętymi kulturami świata. O ilą jednak po wielkich budowlach Sumerów, Akadów, Asyryjczyków i Chal­dejczyków zachowały się zaledwie nikłe ślady, o tyle monumen­talne budowle egipskie w wielu przypadkach przetrwały do dziś w dość dobrym stanie. Stało się tak z przyczyn całkiem oczy­wistych. Podstawowym materiałem budowlanym ludów starożyt­nej Mezopotamii była suszona cegła mułowa — nietrwała, kru­sząca się i rozmywająca pod wpływem warunków atmosferycz­nych. Wylewy Tygrysu i Eufratu oraz częste obfite deszcze w porze zimowej walnie przyczyniały się do niszczenia tych „glinianych” murów, obsuwania się, zamieniania w gigantyczne sztuczne wzgórza.

FORTYFIKACJE NABUCHODONOZORA

Oprócz podwójnych zewnętrznych murów miejskich, ośmiu warownych bram, obwarowań pałaców, cytadeli oraz oblewają­cego mury zewnętrzne kanału, jeszcze jeden potężny mur (poje­dynczy) bronił Babilonu, a ściślej – Starego Miasta. Biegł on wzdłuż wschodniego brzegu Eufratu, przez całe miasto. Ponadto podwójne mury istniały jeszcze na przedpolach stolicy, broniąc rozległych przedmieść. Większość omówionych umocnień powstała za czasów Nabu­chodonozora II. Tylko niektóre wcześniejsze funkcjonowały za jego panowania i zostały włączone w nowy system warowny. Oczywiście, fortyfikacje Nabuchodonozora nie były pierwsze w dziejach Babilonu. Zostały jednak, po zburzeniu miasta przez Sanheriba, zbudowane prawie od fundamentów i rzeczywiście po raz pierwszy (a zarazem ostatni) w długiej historii sławnej stolicy na tak gigantyczną skalę.

NAJEŻONE BLANKAMI MURY I BASZTY

Wzdłuż drogi, jeszcze przed bramą, Wznosiły się najeżone blankami mury i baszty. Dotarcie tylko do bramy wymagało więc czołowego uderzenia przez to jedyne „gardło” pod gradem pocisków wyrzucanych z murów po obu stronach drogi. Sama brama — sklepiony tunel — biegła pod dwoma pierścieniami murów: niższym zewnętrznym i wyższym wewnętrznym, przy czym obydwa flankowane były przez masywne baszty. Wszystkie te elementy umocnień wjazdu łączyły się z ciągiem murów miejskich. Warowność Babilonu nie kończyła się jednak na opisanych umocnieniach. Od Bramy Isztar, już w obrębie miasta, na długim odcinku biegł jeszcze mur obronny (taki sam jak zewnętrzne, tylko pojedynczy) wzdłuż zachodniej strony Drogi Procesyjnej. 

SZEROKI GANEK

Ganek czy, jak kto woli, taras muru, na którym znajdowali się obrońcy — szeroki na- kilka metrów — umożliwiał swobodne poruszanie się i wymijanie żpłnierzy, sprawne i szybkie przerzu­canie ludzi i sprzętu na bardziej zagrożone odcinki umocnień. Wróg nie mógł przeszkodzić tym manewrom, gdyż na obydwu krawędziach, zewnętrznej i wewnętrznej, platformę osłaniał dwu­metrowej wysokości krenelaż. Grubość kreneli — około 50 cm — w zupełności wystarczała, nie były one bowiem, jako elementy najwyższe, narażone na burzące uderzenia taranów czy gwałtow­ny napór ciał ludzkich. W odstępach kilkunastometrowych obydwa pierścienie murów, wzmacniały masywne czworoboczne baszty— warowne wieże częściowo wtopione, a częściowo wysunięte przed lico muru i wyższe od niego.

SŁAWNE MURY

Pragnąc ustrzec w przyszłości stolicę od smutnego losu, otoczył ją mura­mi, których sława w starożytności dorównywała sławie Wieży Babel i tzw. Ogrodów Semiramidy. Nawet dziś większość badaczy podziela zdanie, że przy dobrze zorganizowanej obronie i zdeter­minowanej załodze miasto Nabuchodonozora było niemożliwe do zdobycia. I rzeczywiście, nie zostało ono zdobyte w toku walki. Wojska perskiego króla Cyrusa Wielkiego zajęły je w 539 r. p.n.e. bez szturmu, wpuszczone przez zdradzieckich kapłanów Marduka, podczas słynnej uczty Baltazara —; syna ostatniego władcy chal­dejskiego, Nabonida — któremu ojciec, przebywający w tym cza­sie gdzie indziej, powierzył opiekę nad stolicą.

ROZPAD IMPERIUM

Nie sposób było utrzymać w posłuszeństwie ludy na rozległym obszarze od gór Zagros po piaski Nubii. Brakowało wojsk, wykruszonych w ciąg­łych wyprawach, do zapełnienia licznych garnizonów. Gdy pod koniec VII w. p.n.e. Mezopotamię zaatakowali Scytowie, okazało się, że asyryjski kolos miał przysłowiowe gliniane nogi. Cała potęga imperium rozprysła się w kilku nieudanych bitwach. Najeźdźcy nie podbili wprawdzie obszaru, powrócili do swych północnych siedzib lub wtopili się w miejscową ludność, ale z okazji osłabienia Asyrii skorzystali jej dotychczasowi wasale — aramejscy Chaldejczycy znad Zatoki Perskiej. Około 625 r. p.n.e. ich wódz, namiestnik Babilonu z ramienia Asyrii, Nabopolassar, koronował się na władcę Babilonu, wskrzeszając świetność tego starożytnego miasta i państwa. 

ZDOLNOŚĆ DO SAMODZIELNEJ OBRONY

W ten sposób cytade­la — mieszcząca pałac królewski, świątynię i liczne pomieszcze­nia dla dworu oraz załogi — tworzyła warownię ściśle złączoną z umocnieniami miasta, a jednocześnie stanowiącą w całym ze­spole segment odrębny, zdolny do samodzielnej obrony (dzięki murom od wewnątrz miasta — zapewne także przed ewentual­nym atakiem zbuntowanego ludu). Kompleks architektoniczny pałacu i świątyni wznosił się wewnątrz cytadeli na jeszcze jednej wysokiej platformie, ku której prowadziła szeroka pochylnia dla pojazdów kołowych. Budowle tego kompleksu były również oto­czone osobnymi murami. Dwie bramy do cytadeli (od zachodniej i południowej strony) oraz bramę do zespołu pałacowo-świątynnego, podobnie jak wszystkie osiem bram w murach miejskich, flankowały potężne wieże. Ich narożniki zdobiły wspomniane już rzeźbione skrzydlate byki z ludzkimi głowami  odstraszające lamassu.

POZA LINIĄ MURÓW

Część tego obiektu wychodziła na zewnątrz, poza linię murów miejskich. Na linii muru północnego usytuowana została potężna cytadela, zajmująca obszar 10 ha, wzniesiona na sztucz­nie usypanej platformie, wyniesionej 14 m nad poziom miasta.Obliczono, że do usypania tego tarasu, przy wykorzystaniu pracy tysięcy niewolników, zużyto. 1 300 000 ma ziemi. Obwarowany nasyp cytadeli tworzył w przybliżeniu kształt litery „T”, której stopka wychodziła poza obręb murów miejskich, niczym potężny bastion, poprzeczna kreska przylegała natomiast od wewnątrz do fortyfikacji miejskich. Całą platformę-cytadelę otaczał masywny mur z blankami, z występującymi co kilkanaście metrów w rów­nych odstępach czworobocznymi basztami.

KOLEJNY BUDOWLANY WYNALAZEK

Żółw.Nazwa wzięła się zapewne od tego, że machina poruszała się, ze względu na swój ciężar, bardzo wolno. Tak przy­najmniej tłumaczył pochodzenie nazwy, w tysiąc lat później, rzymski architekt i teoretyk architektury Witruwiusz. Żółw to nic innego, jak opisana wcześniej ruchoma wieża oblężnicza, hu­lajgród, z tym tylko, że wewnątrz miał potężny taran — belkę zawieszoną na dwu linach lub łańcuchach. Przy zbliżeniu do bra­my żołnierze znajdujący się w żółwiu rozhuśtywali taran za po­mocą lin, wprawiając go w ruch wahadłowy. W przedniej ścia­nie żółwia znajdował się otwór, przez który wydostawał się roz­huśtany taran, uderzając w bramę. Niektóre tarany miały koniec zaostrzony, dzięki czemu mogły skruszyć niekiedy nawet mur, jeśli był on z kruchej cegły, mułowej.

NOWOASYRYJSKIE MIASTA- WAROWNIE

Mury obronne asyryjskich, a ściślej nowoasyryjskich miast-warowni i ich cytadel, często podwójne, tzn. dwoma równoległy­mi do siebie pierścieniami otaczające obszar miasta czy zespołu pałacowo-koszarowego, nawiązywały swą formą niewątpliwie do wcześniejszej architektury obronnej Akadów, Babilończyków, a nawet Sumerów. Wznoszone z cegły zwykle suszonej na słońcu,lecz często oblicowywane trwałą cegłą wypalaną, na podmurów­ce z kamieni, wysokie na kilkanaście metrów i na kilka metrów szerokie, wieńczone były nieco wysuniętą na zewnątrz partią muru — przedpiersiem. Górną część przedpiersia stanowiły blanki (zwane też k r e n e 1 a ż e m) — wystające ponad ganek muru, niekiedy na wysokość do 2 m, ceglane prostokątne zęby, rozmieszczone w równych odstępach na przemian z takimiż pro­stokątnymi prześwitami. (Zęby takie noszą nazwę k r e n e 1 i, prześwity zaś to merlony). Przez owe prześwity łucznicy wy­puszczali na oblegających pociski, chroniąc się po oddaniu strzału, przed pociskami wrogów, za murowanymi blankami.